Steve Jobs en de gouden regels van het probleemoplossend denken

Gisteren kondigde Steve Jobs voor de tweede keer zijn aftreden als CEO bij Apple aan.

Op de site van de The Wall Street Journal verscheen lijst met enkele zijn beste uitspraken.

“It takes these very simple-minded instructions—‘Go fetch a number, add it to this number, put the result there, perceive if it’s greater than this other number’––but executes them at a rate of, let’s say, 1,000,000 per second. At 1,000,000 per second, the results appear to be magic.”

Dit is een van de extremste toepassingen van verdeel-en-heers: breng elk probleem terug tot een probleem van het bewerken van getallen.

Deze uitspraken deed hij in de Playboy van 1 februari 1985. Het hele interview is een aanrader, zeker als je het leest met de kenis van nu.

Een andere uitspaark uit het interview op vraag waarom we muis moeten gebruiken. Dit was toen heel erg high tech en mensen leerden toen hele reeksen toetscombinaties uit hun hoofd om te kunnen tekstverwerken:

“If I want to tell you there is a spot on your shirt, I’m not going to do it linguistically:”There’s a spot on your shirt 14 centimeters down from the collar and three centimetersto the left of your button.” If you have a spot –“There!” [He points]– I’ll point to it.Pointing is a metaphor we all know. We’ve done a lot of studies and tests on that, andit’s much faster to do all kinds of functions, such as cutting and pasting, with a mouse,so it’s not only easier to use but more efficient.”

Dit is maak het simpel maar niet te simpel.

Of maak impliciet expliciet:

Playboy: Maybe we should pause and get your definition of what a computer is. Howdo they work?

Jobs: Computers are actually pretty simple. We’re sitting here on a bench in this cafe[for this part of the Interview]. Let’s assume that you understood only the mostrudimentary of directions and you asked how to find the rest room. I would have todescribe it to you in very specific and precise instructions. I might say, “Scoot sidewaystwo meters off the bench. Stand erect. Lift left foot. Bend left knee until it is horizontal. Extend left foot and shift weight 300 centimeters forward .” and on and on. If you couldinterpret all those instructions 100 times faster than any other person in this cafe, youwould appear to be a magician: You could run over and grab a milk shake and bring itback and set it on the table and snap your fingers, and I’d think you made the milkshake appear, because it was so fast relative to my perception. That’s exactly what acomputer does

En dan volgt de uitspraak waarmee deze blog post begon.

Zijn keuze om af te treden is een voorbeeld van Kiezen is: zeggen wat je niet doet

“I have always said if there ever came a day when I could no longer meet my duties and expectations as Apple’s CEO, I would be the first to let you know. Unfortunately, that day has come.”

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Gouden regels | Een reactie plaatsen

Weet wat je niet weet (per seconde wijzer)

In de aflevering van 17 augustus 2011 van per seconde wijzer speelde Gusta Willems een vierde ronde tegenwoordige tijd. Of ze het uiteindelijk gehaald heeft zal ik niet verklappen, maar wat ze erg goed deed was weten wat ze niet wist.

Vaak raken mensen in paniek bij een moeilijke vraag. Als ze aantal antwoorden niet weten dan gebruiken ze te veel jokers. Uiteindelijk komen ze werkelijk in de problemen bij de laatste vraag, ze hebben geen jokers meer of ze hebben te weinig tijd. Bij elke vraag koos Gusta precies voldoende jokers om door te mogen naar de volgende vraag.

Weten wat je niet weet kan net zo belangrijk zijn als weten wat je wel weet.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in probleemoplosproces | Een reactie plaatsen

Jan Kees de Jager (Financiën) maakt het simpel, maar niet te simpel

Een manier om tijdens een discussie iedereen stil te krijgen is de discussie complexer maken dan strikt nootzakelijk is.

De goudenregels is: Maak het simpel maar niet te simpel.

Uit het rekenfout-debat van minuut tot minuut van de Volkskrant:

15.33 uur: De antwoorden van minister De Jager zijn soms zo technisch en ingewikkeld van aard dat ook niet alle Kamerleden zijn berekeningen en redenaties kunnen volgen.

15.43 uur: Het is ook het ANP opgevallen dat De Jager er plezier in heeft het hulppakket zo precies – en zo ingewikkeld – mogelijk uit te leggen. ‘Jan Kees de Jager (Financiën) haalde al zijn kennis uit de kast om precies uit te leggen hoe het pakket in elkaar zit. Daarbij bezigde hij Engelse termen, afkortingen en noemde vele percentages en bedragen in de miljarden die dan wel opgeteld of afgetrokken moesten worden.’

Of het werkelijk zo ingewikkeld is, moet nu blijken uit een brief die naar de kamer wordt gestuurd.

Update: een filmpje van RTL:  http://www.rtl.nl/xl/#/u/ad92383e-0ad6-4e7f-9714-348aa735e476/

Update2: de brief is beschikbaar: http://download.omroep.nl/nos/docs/170811_brief_ministerie.pdf

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Gouden regels | Een reactie plaatsen

… en het wordt ook niet veel beter voor de jongens.

Dit is een vervolg op de vorige post: we kunnen ook niet multitasken.

Uit trouw:

“Dat het niet goed gaat met de jongens in het onderwijs, daar is iedereen het over eens. Sinds eind jaren tachtig van de vorige eeuw hebben meisjes hun achterstand definitief ingehaald en nu zijn de rollen omgedraaid. Jongens blijven vaker zitten, ze halen minder vaak een diploma en ze zijn ondervertegenwoordigd in het hoger onderwijs.”

Uit het stuk blijkt dat er consensus is over het probleem: Het gaat niet goed met de jongens in het onderwijs.

analyse

De echte analyse echter ontbreekt (het stuk heeft wel als ondertitel “ANALYSE”). Direct wordt er gekeken naar de oplossing:

“Maar volgens Wim Kuiper van de Besturenraad van christelijk onderwijs is het nu tijd voor actie. Hij lanceerde gisteren in deze krant een mogelijke oplossing: gescheiden lessen voor jongens en meisjes. Daarmee zouden docenten beter kunnen inspelen op het verschil in motivatie, leerstijl en ontwikkeling tussen jongens en meisjes.”

Of deze oplossing de werkelijke oplossing is weten we niet:

“Wetenschappers zijn er dus nog lang niet uit of gescheiden onderwijs werkt. En stel dat het in het buitenland een succes blijkt, dan is het nog maar de vraag of het op Nederlandse scholen ook aanslaat.”

Echter we moeten nu handelen:

“Toch is dat geen reden om het experiment van gescheiden lessen uit de weg te gaan. Want alleen door het te proberen, blijkt of Nederlandse jongens weer kunnen opbloeien in aparte lessen.”

Het motto is al enkele kabinetten: geen hervorming maar rust in het onderwijs en toch is liggen de experimenten op de loer.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Analyse, probleemoplosproces | Een reactie plaatsen

… en we kunnen ook niet multitasken

Dit is een vervolg op de vorige post: duiven beter in wiskunde.

Nog meer slecht nieuws uit de Automatisering Gids:

“Uit onderzoek, gepubliceerd in het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift PNAS, blijkt dat er 4 regio’s in de hersenen zijn die aangemerkt kunnen worden als zwakste schakel. Die regio’s zijn echter allemaal betrokken bij het uitvoeren van verschillende taken, wat aangeeft dat bij gelijktijdig uitvoeren, de processen elkaar negatief beïnvloeden.”

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in probleemoplosproces | Een reactie plaatsen

Duiven zijn beter in wiskunde dan mensen, in elk geval in het driedeurenprobleem.

Een bekend wiskundig probleem om een conversatie op gang te houden is het “Monty Hall Dilemm”, beter bekend als het driedeurenprobleem:

“In een quiz wordt een deelnemer geconfronteerd met drie gesloten deuren. Achter een van de deuren staat een auto (of een ander waardevol voorwerp), achter de andere twee een geit (of iets anders van ‘weinig’ waarde). De deelnemer mag een deur aanwijzen en krijgt als prijs datgene wat zich achter die deur bevindt. Als de deelnemer een deur heeft aangewezen, opent de presentator een van de andere deuren waarachter een geit staat. De presentator geeft de deelnemer daarna de mogelijkheid om te wisselen van gesloten deur, dus om in plaats van de eerst gekozen deur te kiezen voor de andere nog gesloten deur. Wat moet de deelnemer doen? Kan hij beter wisselen van deur, of maakt het niets uit? Is de kans op het winnen van de auto groter als de deelnemer van deur wisselt?”

Het is beter te wisselen.

In een experiment bleek dat duiven in staat waren dit te leren (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3086893/pdf/nihms288435.pdf):

“Across experiments, the probability of gaining reinforcement for switching and staying was manipulated, and birds adjusted their probability of switching and staying to approximate the optimal strategy.”

en mensen niet:

”Replication of the procedure with human participants showed that humans failed to adopt optimal strategies, even with extensive training.”

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Methodiek, probleemoplosproces | Een reactie plaatsen

Problemen horen erbij (Missie Kunduz is logistieke puinhoop)

Vandaag komt de NOS met het bericht: Missie Kunduz is ‘logistieke puinhoop’

Het bericht bevat een reeks logistieke missers. Dan komt de reactie van het ministerie:

“Het ministerie van Defensie erkent dat er logistieke problemen zijn en dat het vervelend is voor de militairen in kwestie, maar “dit hoort bij het opbouwen van een nieuwe missie”. Volgens het ministerie “verloopt alles volgens plan”, omdat altijd is benadrukt dat de echte trainingen pas laat in augustus zouden beginnen. ”

Of de klachten terecht zijn, kunnen we op basis van de beschikbare informatie niet vaststellen. Wel kunnen we constateren dat er verschil is in perceptie. De vraag is: horen problemen erbij?

Laten we twee strategieën definiëren, dit zijn twee uitersten:

  • Strategie perfectie: alles moet perfect, eerder starten we niet.
  • Strategie pragmatisch: laten we beginnen en we lossen de problemen die we tegen komen onderweg wel op.

In sommige situaties is het direct duidelijk welke strategie we moeten volgen:

  • Als we uit een vliegtuig springen, dan is perfectie aan te raden. Als we onderweg naar beneden een parachute willen kopen, dan zal het zeker verkeerd met ons aflopen.
  • Als we ons in een brandend huis bevinden, dan kunnen we het beste proberen zo snel mogelijk het pand te verlaten. Als we eerst een evacuatieplan moeten schrijven dan zijn we verbrand voordat we de eerste letter op papier hebben gezet.

Blijkbaar zijn er tenminste zaken die we tegen elkaar moeten afwegen:

  • Risico op mislukken bij onvoldoende voorbereiding
  • Urgentie om te handelen

Urgentie_Risico

Blijkbaar is voor ministerie van Defensie de urgentie om te handelen belangrijk, voor de mensen in het veld is het blijkbaar belangrijk niet te veel risico’s te nemen. Voor beide valt wat te zeggen en het is dan heel belangrijk om dat tegen elkaar te zeggen.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Analyse, Methodiek, probleemoplosproces | Een reactie plaatsen

Weg met de conservatoria: de waarde van selectiecriteria.

Stel u heeft een zakje met snoepjes. Sommige snoepjes zijn erg lekker andere zijn zo vies dat u er misselijk van wordt. Als een snoepje opeten de enige manier is voor u om te bepalen welke lekker zijn en welke niet, dan kunt u het zakje wel weggooien. Het zakje met snoepjes is waardeloos voor u geworden.

Als er nu een ander selectiecriterium is, bijvoorbeeld de kleur van de snoepjes, dan kunt u de lekkere snoepjes zelf selecteren en genieten van deze lekkere snoepjes. Het hebben van een eenvoudig selectiecriterium heeft dus voor u een toegevoegde waarde.

Echter selectiecriteria en selecteren heeft ook nadelen. Stel er is een functie die u ambieert en u meent dat er geen betere kandidaat is dan u, echter er wordt voor de functie een diploma gevraagd  dat u niet heeft, dan bent u niet blij.

Het opstellen van het selectiecriterium maakt gebruik van de gouden regel  “maak impliciet expliciet”.  De keuze is niet meer subjectief, maar objectief. Diploma’s vergemakkelijken de keuze.

De Volkskrant meldde vandaag: “Nederlanders gezien als tweederangs muzikanten, schaf conservatoria af’”.

“Door zeker zes van de negen conservatoria op te heffen, komt geld vrij dat kan worden besteed aan twee tot drie topconservatoria en goede begeleiding van jong talent; aan kwaliteit in plaats van kwantiteit. In de internationale muziekwereld worden Nederlandse studenten gezien als tweederangs muzikanten. Vooral buitenlandse musici maken kans op een baan bij de orkesten. Het zijn vooral de Randstedelijke conservatoria die voor zo’n radicale verandering voelen. De provinciale conservatoria zijn tegen. Daar leeft de stellige overtuiging dat een regionaal conservatorium de omgeving culturele glans geeft.”

Geld kan maar één keer worden uitgegeven. Cultuur buiten de randstad heeft een waarde, maar blijkbaar heeft het diploma van het conservatorium zijn waarde als selectiecriterium verloren.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Gouden regels | Een reactie plaatsen

De kortste afstand tussen twee punten is niet altijd een rechte lijn

Wat is de snelste manier om van A naar B te gaan. Dat was het probleem dat de Noorse politie op 22 juli 2011 moest oplossen (eerste probleemdefinitie). Als er weinig tijd is om een probleem op te lossen dan kunnen er fouten worden gemaakt. De politie koos een opstappunt 3,6 km van het eiland, er was echter ook een opstapplaats 670 meter afstand van het eiland.

Van de NOS:

 

http://www.powned.tv/nieuws/buitenland/2011/08/politie_nam_omweg_naar_utoya.html:

“De politie krijgt in Noorwegen veel kritiek. Het zou te lang zou hebben geduurd voordat agenten het eiland bereikten waar de Noor Anders Behring Breivik op 22 juli een bloedbad aanrichtte.”

Waarom de politie deze keus heeft gemaakt is nog niet duidelijk.

In eerste instantie geldgebrek: http://www.bndestem.nl/nieuws/algemeen/buitenland/9182082/Noorse-politie-geplaagd-door-geldgebrek.ece:

“Vijf dagen nadat minstens 76 mensen in Noorwegen om het leven kwamen door een dubbele terreuraanslag, geeft de Noorse politie toe door geldgebrek niet altijd snel te kunnen reageren op incidenten direct buiten de hoofdstad.”

Uit het AD:

“Volgens politiewoordvoerder Johan Frederiksen is gebleken dat de plek waar de politie in de boten stapte, ‘niet geschikt was’. Eerder meldde de politie dat de agenten met vertraging op het eiland aankwamen door motorproblemen van hun boot. Frederiksen zei vandaag dat de politie uiteindelijk snelle loodsboten gebruikte, waardoor tijdswinst werd geboekt.”

Blijkbaar is er iemand die of een team dat:

  • de juiste boot uitzoekt
  • en vervolgens de beste opstapplek bepaald.

Dit is een betere probleemdefinitie dan de eerdere definitie. Stel dat de juiste boten tegenover Storøya lagen, dan hebben ze misschien niet de kortste route gevaren, maar wel is de juiste beslissing genomen om vandaar te vertrekken.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Analyse, Probleemdefinitie | Een reactie plaatsen

Snelheid is geboden

Bij het oplossen van problemen speelt altijd de urgentie van het probleem. Als er geen urgentie is dan moet worden afgevraagd of het probleem werkelijk moet worden opgelost. De mensen die betrokken zijn bij het probleem (de probleemeigenaren) en de mensen die het probleem oplossen moeten een “sense of urgency” voelen. Anders gebeurd er niets.

Kenmerkend voor de huidige financiële problemen in de wereld is dat de mensen die uiteindelijk de beslissingen moeten nemen dit niet of te laat doen.

Uit de volkskant: Witte Huis: we hebben er te lang over gedaan.

“Dat liet een woordvoerder van het Witte Huis vandaag weten in reactie op de verlaging van de kredietwaardigheid van het land door Standard & Poor’s (S&P).”

Uit de volkskant: Trichet: vandaag besluit over aankoop Italiaanse schulden.

“De Europese Centrale Bank (ECB) neemt vandaag een beslissing over de aankoop van Italiaanse staatsobligaties. De president van de ECB, Jean-Claude Trichet, stuurt aan op een snelle beslissing, zo melden bronnen aan Reuters. Wanneer de ECB beslist tot een financiële interventie, zou dit moeten gebeuren voor de beurzen maandagochtend openen. ”

Er zijn altijd redenen waarom het nemen van een beslissing uitgesteld moeten worden, maar de beslissing om uit te stellen moet altijd gerelateerd worden aan de urgentie van de oplossing. Daarom is belangrijk in de analyse altijd de externe deadlines vast te leggen, zodat we weten wanneer snelheid geboden is.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Geplaatst in Analyse, probleemoplosproces | Een reactie plaatsen