De wil van het volk

Eén van de gouden regels van het probleemoplossend denken is: kiezen is zegen wat je niet doet. Je kan kiezen dat je niet onverdoofd ritueel mag slachten. Je kan ook kiezen dat het wel mag.

Je kan ook kiezen dat je niet onverdoofd ritueel mag slachten en dat daar een uitzondering is. Deze uitzondering wordt vastgelegd in een amendement van vier partijen. Nu.nl meldt:

“Het amendement komt er op neer dat het verbod blijft staan, maar dat er een uitzondering gemaakt kan worden als dieren via rituele slachtmethoden aantoonbaar niet meer lijden dan bij de reguliere slacht. ”

Waarvoor heb je dan gekozen? Wat mag dan niet?

Je mag dus niet ritueel slachten als je niet kan aantonen dat de dieren evenveel of minder lijden dan bij de reguliere slacht.

Volgens de partij voor de dieren kan je dit echter niet aantonen. Nu.nl:

“Volgens Thieme betekent het amendement dat het afgelopen is met de religieuze slacht. Volgens haar bestaan er momenteel namelijk geen rituele slachtmethoden die diervriendelijker zijn dan de reguliere slacht.”

Als dit het geval is, waarom wordt er dan niet gekozen voor het verbod op onverdoofd ritueel slachten, zonder uitzonderingen?

Volgens politiek verslaggever Derk Stokmans van NRC Handelsblad:

“Deze vier partijen willen aantonen dat het ze niet te doen is om de godsdienstvrijheid in te perken. Die suggestie werd gewekt doordat het steeds over ritueel slachten ging.”

Blijkbaar gaat het dus ook om de motivering van de keuze, ook als dit tot een niet-transparante keuze lijdt.

Volgens Wim kan is democratie de wil van het volk. Elke morgen lees ik stomverbaasd in de krant wat ik nou weer wil. (Wim Kan, Soms denk ik wel eens bij mezelf…, blz. 29)

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Dit bericht is geplaatst in Gouden regels. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *