Sterven in schoonheid

Het lijkt een simpel probleem: maak een Nationaal Historisch Museum.

We passen verdeel-en-heers toe:

  1. Kies en locatie.
  2. Bouw een museum.
  3. Zet er spullen in.
  4. Open de deuren en ontvang de bezoekers.

Blijkbaar is het niet zo simpel. De tweede kamer vond Het Nationaal Historisch Museum een goed idee en de minister koos een locatie. Daarna ging het mis. De geplande kosten stegen en de verwachte openingsdatum kwam steeds verder in de toekomst te liggen. Uiteindelijk was er geen geld meer in de schatkist beschikbaar en werd het hele idee in de ijskast gezet. In de Volkskrant pleiten vijftien prominente historici om dan maar Paleis Soestdijk te verbouwen en daar het Nationaal Historisch Museum te vestigen. Het zou ook een ander probleem oplossen:  wat doen we met Paleis Soestdijk.

Waar ging het mis?

Weten we wat het probleem is? Is het probleem misschien niet duidelijk geformuleerd? Is men begonnen met de oplossing: een Nationaal Historisch Museum. Blijkbaar moet dat een ander probleem oplossen, het probleem van de onbekendheid van de jeugdige Nederlanders met onze vaderlandse geschiedenis. De brief van de historici formuleert het als volg:
“Het Nationaal Historisch Museum heeft een unieke en belangrijke opdracht: het vergroten van het historisch besef en de kennis van de geschiedenis van Nederland.”
Het is een bekende strategie om projecten te laten mislukken: maak het project zo groot en zwaar dat het niet meer in beweging  is te krijgen (“sterven in schoonheid” of “De vijand van het goede is het betere”).
Misschien zou daarom “klein beginnen” een betere strategie zijn, misschien maar starten in het schuurtje van Paleis Soestdijk.

Deel:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Live
  • PDF
  • RSS
  • Google Buzz
Dit bericht is geplaatst in Gouden regels, Probleemdefinitie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *